Nieuwsbrief

GEEN SPONSOR UIT HET BUITENLAND – WÉL NAAR SCHOOL 💪Upendo* kan naar school dankzij de opbrengst van haar moeders marktkraam. We zijn blij met dit goede nieuws uit het familieprogramma. Het is eervol en van grote betekenis dat ouders zelf een uniform en schoolspullen voor hun kinderen kunnen kopen. Ook bij andere families lukt het steeds beter, al is het niet altijd makkelijk. Upendo’s moeder heeft een deel van de kleine renteloze lening terugbetaald en daarmee gaat zij haar voedselkraam uitbreiden. *fictieve naam#FamilyBasedChildCare #incomegeneratingactivities#boostthefamily ...

Foto

Bekijk op Facebook (opens in a new tab)

Stichting Tan-kids

2 weeks ago

ZE DEED HAAR KETTING OM MIJN HALS Een onvergetelijk moment. Ze kwam naar me toe en deed haar ketting om mijn hals. Het was niet de eerste keer dat ik het meemaakte. Door haar sieraad met mij te delen heet ze mij welkom en beschouwt ze mij als gelijke. Het is een traditionele manier om te zeggen “je hoort erbij”. Het is een gebaar om waardering en respect te tonen en ons gesprek te starten. Ik vond het zo mooi en tegelijk ook spannend. Want in mijn hoofd was ik hard aan het werk: welke vragen kan ik stellen zodat ik iets meer van haar kan gaan begrijpen? Er had veel op het spel gestaan toen zij en haar man hun tienerdochter wilde uithuwelijken. Voor 10 koeien. Het werd een verrassend en boeiend gesprekje. Ik ontdekte dat deze sterke, lange, mooie vrouw en haar man veel houden van onderwijs. Andere stamgenoten hebben die overtuiging minder. Maar zij vinden het heel belangrijk dat hun kinderen allemaal naar school kunnen gaan. De jongens én de meisjes. Wauw! En ze vertelde verder. Dat ze op een bepaald moment een tekort hadden aan alles….water, eten, vee. Ze kregen het dagelijks leven niet meer voor elkaar. Alles was verkocht en geprobeerd. Hebben wij dat moment ooit meegemaakt? Dat je alles verkoopt om te kunnen eten en te overleven? Langzamerhand drong tot mij door dat zij het tienerhuwelijk niet wilden, maar dat zij geen andere oplossing zagen. In Tanzania is er geen IK, er is alleen maar WIJ. Hun oudste dochter kon iets groots doen voor het hele gezin. Want 10 koeien is behoorlijk veel. De melk en de kalveren leveren langdurige bestaanszekerheid. Gelukkig trok de lokale vrijwilliger op tijd aan de bel en konden we de 2 oudste dochters uit dit gezin gaan sponsoren. Inmiddels zitten zij in 3e klas van de middelbare school en ze hebben het enorm naar hun zin. Anjelina wil zelfstandig de kost kunnen verdienen en haar ouders bewonderen haar discipline en toewijding. Ze wil de landbouw in, maar twijfelt net als haar zus Anna nog over andere beroepen. Ze dromen over vanalles…..”gewoon omdat het kan”. Moeder nam de ketting terug en deed die weer om haar eigen hals. Ze bedankte ons hartelijk voor de schoolsponsoring en zei: “ik zal ook een ketting voor jou maken. Die krijg je de volgende keer als je weer in ons dorp bent.” ...

Foto

Bekijk op Facebook (opens in a new tab)

Nieuwsbrief

Contact

Facebook